Sevişmenin Hiçbir Riski Yoktur İçinde Aşk Yoksa

16:10

kontrol, aşkın içine girmesini engelleyen bir prezervatifti ve bu prezervatif onun sadece ve sadece beyniydi! Her şeyi, sevişmeyi bile beyniyle kontrol edebilir, aşkın içine boşalmasını ve ondan hamile kalmayı engellerdi. Üstelik bu prezervatif ne delinirdi ne de çıkarılıp atılabilirdi.

ilişkilerin sonlarını kaldırabilecek midesi olan kadınlardan değilim. Ben Onlardan değilim. Üzülürüm. Üzüldüm…


- Her şeyi yalandan sayar bir tek aşka inanırdım. Bir çocuk kadar olamazdım. Büyüdüğümü sanır, bir kadın gibi aşka dayanır ve bir kadın kadar bile yıkılmazdım! Benim ölümlerim benim yüzümden oldu! Benim katilim benim aslında! Aşktan Ölürdüm. Hep öyle öldüm ben! Kolum kanadım kırılmadı sevdiğimde, canım yanmadı sadece. Saçlarım tutuştu, dudaklarım tutuştu, kasıklarım tutuştu ve ben, ahmak ben, kendi kokumdan zehirlenecek kadar ölüme hazırdım âşıkken! Ellerim titrerken kendimi öldürmekten korkardım. Ya bir daha âşık olamazsam?

Kimisi penis diyorlarmış hissettikleri zevke, ben aşk diyormuşum! Onlar orgazm oluyormuş bir adama dokunduklarında, ben âşık! Onlar garip sesler çıkarıyorlarmış adam içlerindeyken, ben şarkı söylüyormuşum adam içimdeyken! Penis ve kalbi ayırt edemeyecek kadar aptalmışım! İki seçenek vardı büyürken bana öğretilen: Ya “sevişecektim” ya da “âşık olacaktım”. Onlar bana bunları iki seçenek diye sunmuşlardı ama ben açgözlü biri gibi ikisini de çaktırmadan cebime atıvermiştim. Yaptığım bu hırsızlığın bir gün benden “hayatımı”çalacağını hiç düşünmemiştim…

Aşk demeyin. Kalbimin canını çok sıktım! İçimdekileri biriktirdim ve yazdım işte. Suskunluğumu seslendirmeyin sakın. Siz zevk almayı bilirsiniz ben acı çekmeyi. Sevişirken acı çekiyorsa bir insan, âşık değildir derim. Siz beni taşa tutarsınız, ben sizin zevkinize gıpta ederim. İsterim! İstemez miyim? Bir adamı içimde büyütmek istemez miyim? Bir adama içimi hediye etmek istemez miyim? Ama ben sevişmeyi bilmem! Aşkı bilirim. Sevişirsem aşkımı da yanımda getiririm. Kimse kabul etmez bunu ve bilirim ki ben yine ertelenirim…

Bir süre savaş verip sonra vazgeçip, hiçbir erkeği heyecanlandırmamak için erkekleşmeye çalışmak nasıl bir karmaşadır bilir misin? Aşka tutunmasaydım, aralarda sıkışıp kalmayacaktım! Arkasından gitmeyi göze aldığım tüm adamlar bana baş kaldırdılar! Hala içimde bir aşk hissedebilecek kadar bir kalp taşıyorum, ancak bunu kaybetmeye o kadar niyetliyim ki… Kimsenin aşkına gebe kalmak istemiyorum. Bir kadının içi bu kadar mı çocuk tutmaz. Bir kadın kaç çocuğun daha katili olabilir ki? Birilerini böyle sevdikçe ve gittikleri yerleri onlarla birlikte eleyince duraklara koşmama gerek kalmıyor anlıyor musun şimdi beni? Neden evden çıkmak istemediğimi? Gidecek yerim çok az artık da ondan!

You Might Also Like

1 yorum

Popular Posts

Flickr Images

Bumerang - Yazarkafe