gidiyorum ama, aslında nereye gittiğimi ben de çok iyi bilmiyorum...
Gidişlerimdi beni güçlendiren, gitmeye çabalamalarım-dı..
Gelişlerim-di beni hüzünlendiren,
mış gibi yapmalarım-dı
kırıyordum
incitiyordum
sonunu düşünmeden çığlıklar atıyordum
gidiyordum aslında her defasında
sen bilmiyordun
geleceğimi bilerek, gidermiş gibi yapmalarım-dı
aslında gidiyordum...
her gidiş gelişlerim,
bir sonraki çığlığıma zemin hazırlıyordu
sen duymuyordun...
Biliyordum aslında,
yapamıyordum...
Dağınıklıktandı bu halim,
geçmişte biriktirdiğim hüzünlerim...
Ben geceyi tutuyordum,
sen çelişkilerini...
usul usul yağmur yağıyordu,
kopmuş ruhuna...
uykusu ağır gecelerde,
ruhunun üzerini örtüp,sıkıca sarıyordum kırgınlıklarımı... 
birbirimizden kaçırdığımız sözlerimiz,

şimdi birbirimizden kaçırdığımız gerçeklerle göz göze...